Wat is er te zien?

In Hoog Catharijne, Utrecht Centraal en buiten zijn meer dan 25 kunstwerken te zien. Een aantal zal direct in het oog springen, zoals Celestial Teapot van Lily van der Stokker en een spectaculaire 'touwfontein' van het Londense kunstenaarscollectief Troika. Andere werken bieden het publiek de kans een kijkje te nemen op gewoonlijk afgesloten plekken als de daken en expeditiekelder. Een nieuwe film van Gabriel Lester is te zien in het Mirliton Theater. De tentoonstelling biedt ook een programma van eenmalige performances en voorstellingen. Hieronder staan alle kunstenaars toegelicht.

Agnieszka  Kurant

Agnieszka Kurant

The End of Signature

The End of Signature (2013)
lichtsculptuur

Kun je een hele groep mensen in één symbool vatten? De Poolse Agnieszka Kurant verzamelde handtekeningen van de bewoners van de Radboudtoren en voegde die met een software- programma samen tot één handtekening. Als een bewegende lichtsculptuur signeert die nu het gebouw. Tijdens Call of the Mall wil Kurant alle handtekeningen van de bezoekers van Hoog Catharijne verzamelen en laten samensmelten tot één signatuur. Wij roepen u op om op een van de verzamelpunten uw handtekening achter te laten. De nieuwe gezamenlijke handtekening krijgt een plaats in Hoog Catharijne. 

In The End of Signature  verwijst Kurant naar het mogelijke verdwijnen van het schrijven met de hand. We typen teksten op toetsenborden, tablets en touchscreens, maar pen en papier zijn op hun retour. Misschien wordt schrijven in de toekomst wel gezien als een vreemde gewoonte van een voorbije beschaving.

Agnieszka Kurants is begonnen als tentoonstellingsmaker. Haar eerste grote werk was een tentoonstelling in de vorm van een tijdschrift: Perfect Magazine. In het tijdschrift, met bijdragen van bekende kunstenaars, was niets te zien omdat het in witte tonen was gedrukt. Ook maakte ze Snow Black, een tentoonstelling met onzichtbare kunstwerken.

Agnieszka Kurant (POL, 1978) woont en werkt in Warschau en New York.

Met dank aan de bewoners van de Radboudveste.

Werk van Kurant in het Poolse paviljoen op de Biënnale in Venetië 2010.

  • The End of Signature

    foto (fragment): Jannes Linders

Zones

area 3

Buiten

Alberto De Michele

Alberto De Michele

balletje balletje

Balletje-Balletje (2013)
video

Het vingervlugge spel lijkt een goochelact, maar is een oplichterstruc. In de jaren tachtig werd balletje-balletje volop gespeeld in de Utrechtse binnenstad. Sinds 1991 is het verboden, maar met deze video brengt Alberto De Michele het spel weer terug in de openbare ruimte. De Nederlands-Italiaanse kunstenaar laat zich vaak inspireren door de wereld van criminaliteit. Zijn kunstwerk vervangt de reclames die doorgaans in deze lichtbak worden getoond en laat ons een andere vorm van misleiding zien.

Alberto De Michele groeide op in de buurt van Venetië. Toen zijn ouders scheidden, verhuisde Alberto met zijn moeder naar Nederland, haar thuisland. De schoolvakanties bracht hij door bij zijn vader in Italië. Via hem maakte hij kennis met de schimmige wereld van gokverslaafden en criminelen, die een bron van inspiratie voor zijn werk zou worden. Zo maakte hij een film over een illegale paardenrace, een project over kunstroof en een fotostream van zijn veroordeelde vader tijdens zijn huisarrest.
Duur: 5 minuten, doorlopend.

Alberto De Michele (IT/NL, 1980) woont en werkt in Amsterdam.

Met dank aan Corio.

 

 

  • balletje balletje

    foto (fragment): Alberto De Michele

Zones

area 3
Annette Krauss  & Maja Bekan

Annette Krauss & Maja Bekan

Wat zullen we nu doen?

Wat zullen we nu doen? (2013)
performance

Backstage wandelingen door Hoog Catharijne – een initiatief van Annette Krauss en Maja Bekan in het kader van The School of Temporalities.

Annette Krauss en Maja Bekan nodigen u uit voor een serie wandelingen waarin de verschillende tijdseconomieën binnen Hoog Catharijne worden onderzocht. Bouwers, kantoormedewerkers, onderzoekers, schoonmakers, schrijvers, beveiligers en bewoners zijn gevraagd om als gids en experts deel te nemen aan publieke wandelingen en na te denken over de vragen: Hoe ga je om met tijd in Hoog Catharijne en zou je deze tijd met ons willen delen?
De wandelingen zijn bedoeld als sociale momenten waarin we ervaringen uitwisselen over hoe de tijd voorbij gaat en wordt gebruikt in Hoog Catharijne.

Vrijdag 21 juni (10.30): – Backstage met de beveiliging
Een wandeling met beveiligers en een tijdservaring via het surveillance systeem voor en achter de veiligheidsmonitors.

Zaterdag 22 juni (19.30): – Underground HC (met architect Jan Maarten Dalmeijer)
De ‘Backstage wandelaars’ sluiten aan bij een backstage rondleding van Aorta uit het rondleidingenprogramma van Call of the Mall voor een blik achter de schermen van de rondleiders. Hoe gaan ze te werk?

Zondag 23 juni (12.00): – Lang leven in Hoog Catharijne (met de heer Fokke Mulder)
We wandelen mee met een bewoner van een van de drie appartementengebouwen in Hoog Catharijne en kijken mee met zijn uitzicht op de stad.

Maandag 24 juni (11.00): – Kantoorcultuur (met Carlijn Diesfeldt, Linde Dorenbosch, Bart Witte)
Een wandeling met tijdelijke gebruikers van Hoog Catharijne’s kantoorgebouwen en de ups and downs van het freelancen.

Maandag 24 juni (19.00): – Een plafond, ladders en publieke tijd (met Daniel Kemnitz, Frans Willem Kosten)
Een bijzonder kijkje ín het plafond van Hoog Catharijne met een onderhoudsmedewerker van BAM en een schrijver die zal spreken over publieke tijd.

Dinsdag 25 juni (7.30 en 11.00): – Onzichtbaar werk – onzichtbare tijd (met Khadija Fakidi, Asim Ozkaya, Bart van de Merkt)
Een wandeling met de schoonmakers van Asito die ons meenemen naar de verschillende tijdfases in hun (werk)dag.

Woensdag 26 juni (12.30): – Balkons, etalages en kelders (met Jacq Cornelissen, John Makkink)
Een wandeling achter de schermen met de complex manager en service coördinator van Corio, eigenaar van Hoog Catharijne.

Elke wandeling duurt ongeveer een uur. Deelname is gratis.
Startpunt is het informatiepunt van Call of the Mall.
Reserveren voor een wandeling kan via contact@school-of-temporalities.info


In samenwerking met studenten van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht.

Met dank aan of Aorta, Asito, Bam, Corio en Trigion.

  • Wat zullen we nu doen?

    Beeld: Annette Krauss en Maja Bekan

Buiten

Antonio  Vega Macotela

Antonio Vega Macotela

The Idea of Gift

The Idea of Gift (2013)
sculptuur

In en verlaten winkel staat de wensput van de Mexicaanse kunstenaar Antonio Vega Macotela (1979). Gooi er maar eens een muntje in en laat u verrassen. Maar misschien wilt u wel meer doen dan enkel een muntje in de put gooien? Dat kan. Deze wensput is namelijk onderdeel van een netwerk van offers, wensen en giften. De put is gemaakt in een gebied waar vroeger de Azteken woonden. De Azteken brachten dagelijks offers om hun wensen in vervulling te doen gaan. Wat zou u willen offeren in ruil voor een bijzondere munt die de kunstenaar heeft ontworpen? En houdt u die munt bij u of gooit u deze in de put?

De speciale wensmunten zijn te verkrijgen bij: Juwelier Visser, Salet Frères, Stilte Centrum en bij de infobalies van Call of the Mall.
U krijgt een munt in ruil voor een offer. Zo’n offer kan zijn dat u iets teruggeeft dat u dierbaar is of dat u op een briefje schrijft wat u van plan bent op te offeren. Zoals dat gaat met wensen en offers, het zijn hoogstpersoonlijke zaken waar u alleen de juiste vorm en woorden voor kent. Doe een wens! Maar verklap hem niet.

Antonio Vega Macotela’s werk gaat vaak over vormen van uitwisseling binnen een sociale gemeenschap. Bekend is zijn 365 intercambio’s, waarbij hij deals met gevangen sloot. In The Idea of Gift gaat het over de uitwisseling van valuta.

De stenen waaruit de wensput is opgebouwd, zijn speciaal in Mexico gemaakt. In Oaxaca, een plaats die beroemd is vanwege het bijzondere zwarte aardewerk. Op aanwijzingen van de kunstenaar is iedere steen met de hand vervaardigd en van decoratie voorzien. Een arbeidsintensief, kwetsbaar en langdurig procedé, dat binnen de lokale gemeenschap van generatie op generatie wordt doorgegeven.

Ontwerp munt: Jorge Penalosa Navarro / Vervaardiging stenen: Alfareira Juanita / Geluidsvormgeving: Mark Thur.

  • The Idea of Gift

    De muntjes zijn af te halen bij Juwelier Visser, Salet Frères, Stilte Centrum en bij de infobalies van Call of the Mall. De muntjes kosten geen geld, wel een offer. foto (fragment): Jannes Linders

Zones

area 1
Bik Van der Pol

Bik Van der Pol

Not all those who wander are lost

Not all those who wander are lost (2013)
performance

Bik Van der Pol heeft een tijdelijke performatieve choreografie ontwikkeld, die uitgaat van de architectuur van Hoog Catharijne en de talloze bewegingsstromen/verkeersstromen er door- en omheen. Een vertrekpunt was daarbij gedachtengoed van de Franse Marxistische filosoof Louis Althusser, die stelt dat een ontmoeting tussen individuen en groepen de enige manier is waarop bijzondere ‘dingen’ zich kunnen ontwikkelen. 99% procent van de mensen passeren elkaar wel, maar een samenleving komt enkel tot stand als er al dan niet-toevallige ontmoetingen en botsingen zijn tussen mensen. Alleen dan komt verandering tot stand.

Bik Van der Pol zijn Liesbeth Bik (NL) en Jos van der Pol (NL). Zij werken samen sinds 1994 en wonen en werken in Rotterdam. Ze putten inspiratie uit de plek waar zij gaan werken. Engagement van het publiek is essentieel in hun werk. Zo creëren ze situaties waarin personen van verschillende achtergronden elkaar ontmoeten, onderzoek doen en ervaringen uitwisselen, zonder dat ze daarbij de volledige regie willen hebben. Dit resulteert in zeer uiteenlopende projecten, van taxiritjes in Beiroet, een gastenverblijf in een vinexwijk, een gratis rock concert bus tour in Canada, of een zwarte markt in een oud verdedigingfort.

De kunstenaars zullen voor Call of the Mall ook samenwerken met allerlei sociale en economische verbanden en netwerken: van muziekgroepen en studentenverenigingen tot paardenclubs.

Met dank aan MediaMarkt en alle deelnemende clubs en verenigingen:
Hobby-Draaiorgelbouwclub Noord-Limburg, Pax Jazz Band, Fanfare 11-11, Wereldvrouwenkoor Bianca C, Waar het Asfalt Ophoudt, Gregoriaans Koor Utrecht, Dom City Dolls, Bezwaren Fanfare, Blaaskapel de Blaaskinkels, Vogelvereniging Kanaria, Lachyoga, Tutti Saxi e.a.

http://www.bikvanderpol.net/

 

  • Not all those who wander are lost

    beeld: Bik Van Der Pol

Performance

performance op 6 juli en 21 september van 11.00 tot 15.00 uur

Christian Jankowski

Christian Jankowski

Concept Cleaners

Christian Jankowski heeft twee kunstwerken binnen Call of the Mall:

Concept Cleaners (2013)
performance

De schoonmakers van Hoog Catharijne zijn dag en nacht in de weer om deze plek schoon, veilig en aantrekkelijk te houden. Zij kennen het complex als geen ander en zorgen voor een prettig verblijf in het winkelcentrum. De schoonmakers vormen een hechte groep, sommige werken hier al 25 jaar. Christian Jankowski koos hen daarom uit om teksten te dragen over Call of the Mall.

Op de achterzijde van hun uniformen leest u de thema’s die aan bod komen. Zo confronteren ze het publiek met de ideeën achter de tentoonstelling.

Met dank aan Asito.

Living Sculptures (2012)
sculptuur

Levende standbeelden zijn tegenwoordig vaste prik in grote steden. Straatartiesten die Che Guevara of Julius Caesar verbeelden zijn bekende toeristische attracties en de ‘beelden’ zelf maken deel uit van onze populaire cultuur. De Berlijnse kunstenaar Christian Jankowski raakte erdoor gefascineerd.
Levende beelden doen zo hun best op echte standbeelden te lijken, dat Jankowski besloot ze in brons vast te leggen. Worden ze in brons weer kunst met een grote K?

Christian Jankowski onderzoekt de grens tussen wat privé en wat publiek is. Eén van zijn eerste videowerken is The Hunt, waarin hij met pijl en boog in een supermarkt op jacht gaat naar voedsel. Onverstoorbaar schiet hij boter, kip, eieren en groente, tot hij eruit wordt gezet door de beveiliging. Het is een humoristische, maar ook kritische film, die vraagtekens zet bij onze consumptiemaatschappij. 

Christian Jankowski (DE, 1968) woont en werkt in Berlijn.
 

 

  • Concept Cleaners

    foto (fragment): Jannes Linders

Zones

area 1

Buiten

Dries Verhoeven

Dries Verhoeven

Fare Thee Well Niemandsland

Fare Thee Well! (2012)
installatie

Het Stationsgebied is de grootste bouwput van Nederland. Veel verandert en verdwijnt en daar nemen we afscheid van, maar het NH Hotel blijft. Hier, op de bovenste verdieping, vindt u de installatie van theatermaker Dries Verhoeven. Door een telescoop kijkt u naar de studentenflats op de Van Lieflandlaan.Een led display in de verte
vermeldt zaken en denkbeelden waar we afscheid van hebben genomen of ooit afscheid van zullen nemen. Een opera-aria van Händel, te horen op koptelefoon, maakt het kijken tot een visueel requiem voor de tijd waarin we leven.

Deze installatie is net zoals alle kunstwerken van Call of the Mall gratis te bezoeken. Voor de voorstelling Niemandsland moet wel een entreekaartje gekocht worden. De informatie vind je hier aan de rechterkant.

Met dank aan NH Hotel Utrecht en SSH Utrecht.
 

Niemandsland
van 13 t/m 22 september 2013


"Niemandsland is spannend, ontroerend en bijzonder theater. Eigenlijk zou de voorstelling verplichte kost moeten zijn voor iedereen.” (Trouw)

Soms duurt het een paar uur voor iemand met zijn hele wezen aankomt op een nieuwe plek, soms een jaar of tien. Niemandsland is een ervaringsvoorstelling over de angst voor het vreemde, en de behoefte te bestaan in de blik van een ander. Vanaf het Jaarbeursplein word je meegevoerd naar onbekende gebieden en onuitgesproken gedachten.

Met dank aan NS en ProRail. In coproductie met Stadsschouwburg Utrecht.
Concept: Dries Verhoeven / Co-regie: Marjolein Frijling / Artistiek assistent: Cindy Moorman / Techniek: Kas van Huisstede / Met medewerking van een groot aantal gidsen.


N.B. De voorstelling speelt meerdere malen per dag voor telkens maximaal 20 bezoekers. Vooraf reserveren is noodzakelijk en goede wandelschoenen worden aangeraden.
Reserveer kaarten via de Stadsschouwburg Utrecht.

Dries Verhoeven is van oorsprong decorbouwer, maar hij maakt zelf ook voorstellingen. Zijn werk houdt het midden tussen theater en beeldende kunst. Met het ‘ervaringstheater’ dat zo ontstaat, wil hij toeschouwers direct bij een voorstelling betrekken. Bijvoorbeeld door ze vanuit een installatie naar de buitenwereld te laten kijken, zoals in fare thee well!. Hier, op de twintigste verdieping van het NH Hotel, wordt de kijker aangesproken op zijn vermogen om de wereld te zien als een plek die voortdurend verandert en waar afscheid nemen onlosmakelijk mee verbonden is.

In mei van dit jaar baarde Verhoevens werk Ceci n’est pas veel opzien in de binnenstad van Utrecht. In een glazen kist op het Stadhuisbrug vond elke dag een andere performance plaats. Kijk hier naar de video

  • Fare Thee Well

    foto: Dries Verhoeven

  • Niemandsland

    foto: Maarten van Haaff

Zones

area 2

Performance

De voorstelling speelt meerdere malen per dag voor telkens maximaal 20 bezoekers. Vooraf reserveren is noodzakelijk en goede wandelschoenen worden aangeraden.
Vrijdag 13 september tot en met zondag 22 september, met uitzondering van de maandag. Voorstellingen starten op werkdagen om 17:00, 20:00 en 22:00 uur. In het weekend is er een extra voorstelling om 15:00 uur. Reserveer kaarten via de Stadsschouwburg Utrecht.

Buiten

Ester  van de Wiel

Ester van de Wiel

De Tuinfabriek

De Tuinfabriek (2013)
moestuin

Vanuit een kantoorstoel direct een vers eitje onder de kip vandaan halen of een kropje sla plukken. Dat klinkt als een droombeeld in deze wereld van staal en beton. Maar niet als het aan vormgeefster Ester van de Wiel ligt. Zij ontwierp een geheel zelfvoorzienende daktuin: De Tuinfabriek. Regenwater wordt opgevangen en van GFT-afval van Hoog Catharijne wordt compost gemaakt.
De kippen zorgen voor het bemesten, spitten en wieden van de tuin. Maar ook de bewoners en kinderen van een basisschool dragen hun steentje bij.

Braakliggende terreinen, doodlopende straten, schoolpleinen buiten schooltijden, ongebruikte hoeken van pleinen en platte daken: dit zijn de plekken in de stad die Ester van de Wiel tijdelijk in gebruik neemt. Ze onderzoekt, ontwerpt en test er activiteiten die er doorgaans niet plaatsvinden. Ze begint er bijvoorbeeld een botenbouwersclub, een veldkeuken, een mobiele bierbrouwerij of een archeologische moestuin. Van de Wiel doet dat in samenwerking met kunstenaars, ontwerpers en lokale partijen, zowel professionals als amateurs. Aan de Tuinfabriek doet een aantal bewoners uit de grote flat erboven mee. Bekijk hier een video op ArtTube.

Gerealiseerd in samenwerking met Cório.
Met dank aan Albert Heijn, Seats2Meet, Surfnet, de Groene Daken Club, bewoners
van de Radboudveste, Gildeveste en appartementen Moreelsepark en de leerlingen
van Openbare Dalton Basisschool Puntenburg.


De Tuinfabriek is doorlopend te bezoeken. Elke vrijdag wordt er in de tuin gewerkt.

Bezoek de website van De Tuinfabriek.

  • De Tuinfabriek

    foto (fragment): Jannes Linders

Zones

area 2
Fernando Sánchez Castillo

Fernando Sánchez Castillo

Tank Man

Tank Man (2013)
sculptuur

Komt deze figuur u bekend voor? Het is de man die in 1989 op het Plein van de Hemelse Vrede in Beijing een colonne tanks tegenhield. De studentenprotesten voor meer democratie werden toen door het Chinese leger hardhandig beëindigd. Tank Man staat sindsdien symbool voor de dappere eenling die zich verzet tegen een machtig systeem. De Spaanse kunstenaar Fernando Sánchez Castillo zette hem levensgroot in Hoog Catharijne, waar het publiek letterlijk tegen hem aanloopt. Wat doet hij in de stroom van winkelende mensenmassa’s? Wie of wat houdt hij hier tegen? 

Tank man is weer terug! Hij is bijna alle dagen te zien, behalve op maandag. Op donderdag is hij te zien van 14.00 - 21.00 uur en op zondag van 12.00 - 15.00 uur.

Fernando Sánchez Castillo’s werk gaat over macht, politiek en religie. In het beeldenpark Leidsche Rijn is ook een groot beeld van Fernando Sánchez Castillo te zien: Barricade. Het bestaat uit twee in brons gegoten auto's die op hun kant liggen, als een straatversperring die is opgeworpen tijdens een demonstratie. Het beeld leidde tot discussie in de Utrechtse Vinexwijk: niet iedereen is even blij met de aanblik van dit ‘auto-ongeluk’.


Met dank aan Rabobank Nederland en Inez Piso.

Meer werk van Fernando Sánchez Castillo is t/m 13 september 2013 te zien in De Rabo Kunstzone, vlakbij Hoog Catharijne: Rabobank Nederland, Croeselaan 18, Utrecht.
Geopend op werkdagen van 8:30 – 18:00 uur.

  • Tank Man

    foto (detail): Fernando Sánchez Castillo

Zones

area 2

Performance

OPEN CALL: HET GEZICHT VAN TANK MAN?

Herkent u deze figuur? Het is de man die in 1989 in China een colonne tanks tegenhield. De studentenprotesten voor meer democratie werden toen door het leger hardhandig beëindigd. Sindsdien staat Tank Man (zijn identiteit is onbekend) symbool voor de dappere eenling die zich verzet tegen de macht van een systeem waarin de menselijke maat verloren dreigt te gaan. 

De Spaanse kunstenaar Fernando Sánchez Castillo (1970) onderzoekt de verhouding tussen kunst en macht. Hij gebruikt beelden uit ons collectieve geheugen en kijkt welke betekenis ze nu nog hebben. 

Wat doet Tank Man hier in Hoog Catharijne? Wie of wat houdt hij tegen? Zou u in zijn voetsporen willen treden? Heeft u daar uw eigen redenen voor? De kunstenaar zoekt een passend gezicht voor Tank Man. Mocht u in aanmerking komen, dan biedt de kunstenaar u aan om een levensecht model van uw gezicht te maken en Tank Man in de laatste maand van Call of the Mall aan u op te dragen. 

Stuur uw motivatie en een foto van uw gezicht naar info@callofthemall.nl onder vermelding van ‘Open Call Tank Man’. U kunt ook kandidaten voordragen. Op basis van de ingezonden voorstellen besluit de kunstenaar hoe vervolg te geven aan zijn Tank Man serie. 

Gabriel  Lester

Gabriel Lester

The Blank Stare

The Blank Stare (2013)
film

In een winkelcentrum of op een perron wordt veel gestaard. In gedachten verzonken kijken mensen zomaar naar een punt in de verte. De Nederlandse kunstenaar Gabriel Lester maakte een film met dit onderwerp. Het is het laatste deel van een drieluik, waarin hij de inwaartse blik onderzoekt. In The Blank Stare zijn mensen, wezens en geesten in vijf kamers met elkaar verbonden door hun blik in het oneindige.

De films en installaties van Gabriël Lester hebben een duidelijke verhalende en dramatische structuur, maar vertellen geen uitgesproken verhaal. Daardoor roepen ze vooral een ervaring op, waarbij de toeschouwer zich bewust wordt van wat hij ziet en beleeft en zichzelf vragen stelt bij wat ‘is’ en wat ‘schijnt’.

The Blank Stare is het laatste deel van een filmdrieluik. In het eerste deel, The Last Smoking Flight (2008) is een gezelschap op reis, gevangen in tijd en ruimte. Ze zijn nergens naar op weg en komen nergens vandaan. In The Big One (2011) raakt een volle zaal deelnemers aan een lottotrekking gehypnotiseerd door de wendingen van het spel. www.gabriellester.com

Doe op 1 september ook mee met de staan- en staarwedstrijd. Lees hier meer informatie. 

Het legendarische Mirliton Theater uit 1973 is jaren gesloten geweest voor publiek, maar tijdens Call of the Mall zijn de deuren weer open.

Duur film circa 14 minuten, doorlopend.

Cinematografie: Benito Strangio / Productie: Nan Reunis / Gaffer: Paul Willens / Grip: Dirk Nijland / Haar & make-up: Marleen Holthuis / Styling: Ellen Julianus / Postproductie: Arno Beekman / Muziek: Job Chajes / Assistentie: Inge Rietjens.

Met dank aan Laurie Cluitmans, Mark Lester, Marco Giacomelli, Martine Vledder, Fons Welters en de cast en crew.

  • The Blank Stare

    videostill

Zones

area 3
Germaine  Kruip

Germaine Kruip

A Possibility of an Abstraction: Circle Dance

A Possibility of an Abstraction: Circle Dance (2013)
performance

De performance van Germaine Kruip (1970) is te zien in de expeditie kelder van Hoog Catharijne. Op deze verlaten plek voert een islamitische geestelijke –een Sufi- een dans op. Hij draait rond zijn as en probeert het goddelijke universum te verbinden met het aardse. De dans is door de kunstenares volledig gestript. Muziek en traditionele kleding zijn weggelaten. Wat overblijft is de draaiende danser die in trance raakt waardoor de bezoeker deze ruimte anders gaat ervaren.

Carry on (2013)

Gedurende Call of the Mall zal ook in het winkelcentrum een bevreemdende choreografie tussen nietsvermoedende shoppers plaatsvinden. Waar het in de kelder gaat om het bereiken van een persoonlijke relatie tot een hogere spirituele macht, gaat het in het winkel gedeelte om het verspreiden van de tedere relatie die mensen met elkaar kunnen hebben.    

Met dank aan Bart Van den Eynde, Huseyin Kara, Muaviye Kara en Annick Kleizen.

  • A Possibility of an Abstraction: Circle Dance

    Foto: Gabriele Heidecker, courtesy of Gabriele Heidecker, Berlijn.

Zones

area 3

Performance

A Possibility of an Abstraction: Circle Dance
20 juni (17:30 – 21:00) & 23 juni (12:00 – 17:00)

Carry on
13 & 15 september (13:00 – 16:00)

Henrik Vibskov

Henrik Vibskov

Tubilus

Tubilus (2013)
installatie

In 1976 werd de Radboudveste geopend. Bewoners lopen weg met het uitzicht, anderen gruwen van deze betonnen kolos. Dit is het enige gebouw in Hoog Catharijne dat aan de buitenkant niet wordt gemoderniseerd. De Deen Henrik Vibskov geeft het grijze bouwwerk een tegenwicht met zijn kleurrijke installatie in de entreehal.
De kleuren en patronen doen denken aan het
seventies behang uit de tijd dat de toren werd gebouwd. Het zachte materiaal van de kokers van textiel, geïnspireerd op vuilstortkokers, contrasteert met de strakke en vierkante vormen van het gebouw.

Henrik Vibskov is een multitalent: beroemd als modeontwerper, maar ook werkzaam als musicus, beeldend kunstenaar, interieurarchitect en vormgever. Zijn exclusieve kleding zal niet snel te koop zijn in een winkelcentrum als Hoog Catharijne. In zijn installaties creëert hij surrealistische, sprookjesachtige werelden, zoals in de Radboudveste. Ook de modeshows van Vibskov zijn niet alledaags, zoals te zien is in dit filmpje.

Met dank aan Vibskov Studio (Simon, Elemina, Pia, Stephany en Julie) en de bewoners van de Radboudveste.

  • Tubilus

    foto (fragment): Jannes Linders

Zones

area 1
Ian Hamilton Finlay

Ian Hamilton Finlay

C’est dans la place du marché que l’on rencontre le plus souvent les reclus

C’est dans la place du marché que l’on rencontre le plus souvent les reclus (1991)
lichtsculptuur

‘Op de marktplaats treft men meestal de kluizenaars aan.’ Deze raadselachtige tekst over
eenlingen die de drukte opzoeken, gebruikte de Schot Ian Hamilton Finlay in zijn lichtkunstwerk. Het was de uitdrukkelijke wens van de kunstenaar om deze neonsculptuur te presenteren op een levendige plek, zo levendig als een marktplaats. In 1991 was het werk te zien op de drukke Utrechtse Vismarkt, nu bij de entree van een warenhuis, waar voortdurend mensen passeren.

Met dank aan V&D.

  • C’est dans la place du marché que l’on rencontre le plus souvent les reclus

    Foto: Jannes Linders. Copyright: Centraal Museum Utrecht / Jannes Linders.

Zones

area 3
John  Miller

John Miller

Imaginary Excavation

Imaginary Excavation (2013)

‘Onder de straat, het strand!’ riepen de Parijse studenten tijdens hun protesten in 1968. Ze wilden kunst en poëzie, creativiteit en zorgeloosheid terugbrengen in hun stedelijke leefomgeving. De Amerikaanse kunstenaar John Miller liet zich door de leus inspireren. Bij de roltrappen bracht hij de tekst ‘Onder de straat, de straat’ aan. Sinds de
Romeinen tot aan het huidige winkelcentrum is hier immers straat op straat en laag op laag gebouwd. Op een plek als deze kunnen we steeds opnieuw beginnen, wil Miller zeggen.

De Amerikaanse kunstenaar, musicus en criticus John Miller maakt sculpturen, foto’s, schilderijen, installaties en audiovisueel werk. Een van zijn interesses is hoe woorden en taal door de tijd heen en in een andere context van betekenis veranderen. In een speels spel met woorden (wordplay) herschikt hij zinnen. Op deze hectische locatie in Hoog Catharijne heeft hij een raadselachtig tekstwerk aangebracht.

Met dank aan V&D.

  • Imaginary Excavation

    foto (fragment): Jannes Linders

Zones

area 3
Krijn  de Koning

Krijn de Koning

47m2

47 m2, Werk voor Hoog Catharijne (2013)
installatie

In een winkelcentrum worden de ogen overal naartoe getrokken. Reclames, billboards en etalages vragen steeds om aandacht. De Nederlandse Krijn de Koning keert zich af van die overdaad aan gelikte beelden. Van buiten bekeken bestaat zijn werk uit een rauwe constructie van onafgewerkt plaatmateriaal. Maar eenmaal binnen blijken vloer en plafond
geschilderd in bonte, contrasterende kleuren. Ook deze ruimte is door mensenhanden gemaakt, met net zo’n vooropgezet plan en doel als het winkelcentrum erbuiten.

De werken van Krijn de Koning bevinden zich op het raakvlak van schilderkunst, sculptuur en architectuur. Zijn bouwwerken zijn site specific, dat wil zeggen dat ze gerelateerd zijn aan de plek waarvoor ze zijn gemaakt. De Koning wil de ervaring van die plek intensiveren en dat doet hij bijvoorbeeld door bestaande ruimtes op een andere manier in te richten. Zo bouwde hij in 2011 een 5 meter hoge vloer in de Nieuwe Kerk in Amsterdam met daarin verzonken een aantal gekleurde kamers. De eeuwenoude kerk was hierdoor vanuit een heel ander perspectief te zien.
 

 

  • 47m2

    foto (fragment): Jannes Linders

Zones

area 1
LIGNA

LIGNA

The Cry of the Mall. Requiem for a Fordistic Dream

The Cry of the Mall. Requiem for a Fordistic Dream (2013)
geluidswerk

’s Avonds als de winkels sluiten en Hoog Catharijne ontspant, schraapt de stem van het winkelcentrum zijn keel. Kan het nog spreken en wie wil er luisteren? Jarenlang was de ‘call of the mall’ een duidelijke roep, gericht om het publiek te laten consumeren. Maar de wereld verandert, winkelen staat onder druk en Hoog Catharijne zoekt een nieuwe identiteit. Door te blijven praten als de winkels gesloten zijn, hoopt de enigszins verwarde stem van het winkelcentrum u te overtuigen van zijn voortbestaan.

LIGNA werd bekend met Radio Ballet, een performance uit 2003, uitgevoerd op het station van Leipzig, waarbij de deelnemers via de radio opdrachten kregen om bepaalde houdingen aan te nemen en bewegingen te maken.
Eenzelfde vorm van locatietheater vond dit jaar ook plaats in Utrecht, tijdens het Spring Festival. Walking the City was een anderhalf uur durend ‘radio ballet’, waarin LIGNA het publiek door de stad dirigeerde. Door koptelefoons kregen mensen aanwijzingen hoe te bewegen en waarheen te gaan. Zo beleefden zij Utrecht op een heel andere manier.

Dit werk van de Duitse kunstenaarsgroep LIGNA is alleen ’s avonds te horen vanaf 18:00 uur tot 9:00 uur ’s ochtends (donderdagen vanaf 21:00 uur).

Stem: Marc Nijholt / Productie: ‘n More, Ellen van Bunnik / Opname: Thomas Koopmans en David van Putten / Vertaler/dramaturg: Eva Pieper
Met dank aan Ruud Bakker, Leendert van Veldhuizen, Stefanie Weijsters en Afiel April.

  • The Cry of the Mall. Requiem for a Fordistic Dream

    foto: Jannes Linders

Zones

area 3
Lily  van der Stokker

Lily van der Stokker

Celestial Teapot

Celestial Teapot (2013)
sculptuur

Een alledaags gebruiksvoorwerp: de theepot. Lily van der Stokker blies het op tot gigantische proporties. Zo zet zij de geborgenheid van het huiselijke leven op een voetstuk, te midden van al het bouwgeweld en de snelle zakenwereld van Hoog Catharijne. Haar theepot is een baken van gezelligheid in het commerciële winkelcentrum. Maar dan wel één die door z’n afmetingen een heel indrukwekkende plek opeist.


Het ‘plezierprincipe’ speelt een belangrijke rol in het werk van Lily van der Stokker, dat over optimisme en vriendelijkheid gaat. Zelf noemt ze het vriendinnenkunst of meisjes-graffiti. In haar grote muurschilderingen gebruikt zij fluorescerende kleuren en decoratieve vormen. Meubels, kleding en zelfs hele gebouwen voorziet zij van haar bloemmotieven. Door ook het lelijke te versieren met krulletjes en tierelantijnen stelt Van der Stokker schoonheid ter discussie. ‘Waar staat geschreven dat kunst diep en betekenisvol moet zijn?’ vraagt ze zich af. ‘Kan kunst niet gewoon simpel, aardig en vrolijk zijn?’ Bekijk hier een interview op ArtTube, of No Big Deal Thing’ in Tate Modern, Londen

Frans Hofmeester legde het transport vast van de theepot van Amsterdam naar Utrecht. 

Met dank aan Corio.
 

 

  • Celestial Teapot

    foto: Jannes Linders

Zones

area 1
Lotte van den Berg

Lotte van den Berg

Pleinvrees

Pleinvrees (Agoraphobia) (2012)

Geen decor, geen lichtontwerp, geen geluidsversterking, geen tribune. De stationshal zelf vormt het podium voor deze voorstelling van Lotte van den Berg. Pleinvrees is een reactie op de afbraak van het sociale stelsel en gemeenschappelijke structuren. Als toeschouwer volgt u via uw eigen mobiele telefoon op afstand een man die in zichzelf lijkt te praten, tot u direct door hem wordt aangesproken en hij u betrekt in zijn eenzame protest, zijn oproep aan de samenleving tot solidariteit en verbroedering.


Gerealiseerd in samenwerking met NS, ProRail en Arkadin. In coproductie met Nieuw West / Marien Jongewaard en Noord Nederlands Toneel.

Spel: Marien Jongewaard / Tekst: Rob de Graaf / Regie: Lotte van den Berg / Repetitor: Diede Zillinger Molenaar / Techniek & media: Willem Weemhoff / Productieleiding: Antwan Cornelissen / Zakelijke ondersteuning: Anneke Tonen. / Producent: OMSK. / Verkoop en spreiding: Frans Brood Productions / Met dank aan Marien Jongewaard, Maartje Teussink, Bart Kusters en Rianne van Hassel.

  • Pleinvrees

    foto: Willem Weemhoff

Zones

area 2

Performance

Voorstelling 12 juli 18.00 uur; 1 september 15.00 uur

Om de voorstelling Pleinvrees te kunnen volgen heeft iedere bezoeker een mobiele telefoon en de toegangscode nodig. Hier vind je een formulier om de toegangscode aan te vragen en via e-mail toegestuurd te krijgen.
 

Matthew  Darbyshire

Matthew Darbyshire

IP

IP (2013)
installatie

De Engelse Matthew Darbyshire maakte kopieën van objecten die hij aantrof in Hoog Catharijne. Objecten die laten zien hoe de economie (het produceren en consumeren) georganiseerd is. Een ouderwetse naaimachine staat symbool voor ambachtelijkheid. Het beeld van wrakhout verwijst naar de natuur, als tegenhanger van de kunstmatige omgeving van het winkelcentrum.De terracotta figuur draagt oosterse spiritualiteit uit als antwoord op onze consumptiedrift. De oversized roze bloempot is een welbekend beeld in het winkelcentrum en het ijsje doet terugverlangen naar de tijd dat eindeloze keuzemogelijkheden nog niet bestonden.

In het werk van Darbyshire zien we strak vormgegeven meubels en objecten in felle snoepkleuren. Vaak staan ze opgesteld zoals in hippe lifestylewinkels. Hiermee bekritiseert de kunstenaar op een humoristische manier het hedendaagse materialisme en consumentisme. We zijn wat we kopen en met onze bezittingen scheppen we een imago van wie we graag zouden willen zijn. Alles is gericht op uiterlijk vertoon.

Een groot artikel over Darbyshire staat in het laatste nummer van MetroplisM. Item op de BBC over Matthew Darbyshire: who'd live in a display like this?

 

  • IP

    beeld: Matthew Darbyshire

Zones

area 1
Maze  de Boer

Maze de Boer

1973

1973 (2013)
installatie

Op 24 september 1973 werd Hoog Catharijne geopend. In de garage stonden toen de modernste auto’s van die tijd, zoals de VW Kever, de Opel Manta en de Austin Mini. Vorig jaar onderging de garage een grondige renovatie. Nu is ze zo modern, dat ze afsteekt tegen het gedateerde winkel- centrum. De Nederlandse kunstenaar Maze de Boer vraagt zich af of men de geschiedenis van een plek wel kan maskeren door een renovatie. Wat vindt u?

Maze de Boer (1976) is beeldend kunstenaar. Met zijn werk wil hij de toeschouwer bewuster maken van de ruimte om hem heen. Hij werd vooral bekend met zijn werk Tijdelijke Halte: Station Post CS (2005). Onder het stedelijk museum, destijds in het Post CS gebouw te Amsterdam, realiseerde hij een compleet metrostation. Er stopten geen metro's, maar die illusie werd wel gewekt. Hoewel – of juist doordat – de informatieborden en de kaartautomaten niet werkten, hebben diverse reizigers op het ‘station’ zitten wachten op een metro die nooit kwam. 

Met dank aan Corio en Interparking.

 

  • 1973

    foto (fragment): Jannes Linders

Zones

area 1
Melle  Smets

Melle Smets

Radio Homo Ludens

Radio Homo Ludens (2013)
radio-installatie

Hoog Catharijne is gebouwd naar de idealen van de Homo Ludens: de spelende mens. Het moest een plek worden voor consumptie, ontspanning en vertier. Melle Smets kampeerde een week op het dak van Hoog Catharijne om te onderzoeken wat er nog over was van die idealen. Hij ontdekte een opmerkelijke dorpscultuur: hier wonen, werken en recreëren dagelijks honderden mensen met veel genoegen. Met zijn radiozender geeft Smets deze dorpelingen een stem. Kom luisteren naar de live-uitzendingen met verhalen, diepte-interviews, buurtkoren en muzakorkesten.

De kunstenaar sliep in dezelfde tent als Godfried Bomans en Jan Wolkers tijdens hun verblijf in 1971 op Rottumerplaat. Ook zij deden voor de radio verslag van hun ervaringen in een vreemde omgeving. Smets vertelt over zijn verblijf op het dak van Hoog Catharijne: ‘Achter de schermen van het winkelcentrum speelt zich een heel leven af. De ziel van het complex kun je niet zien, maar je kunt wel de verhalen vertellen die hier in de stenen besloten liggen.’ 

Melle Smets is archeoloog van het nu: hij zoekt niet naar oude, maar naar hedendaagse sporen in het landschap. Zo verkent hij de relatie tussen de mens en zijn omgeving. Het resultaat van zijn onderzoek legt hij vast in publicaties, beeldende kunstprojecten en lezingen.
Voor zijn project in Call of the Mall kampeerde Smets een week op het dak van Hoog Catharijne. 

In samenwerking met Marten Minkema en Mat Wijn.

Met dank aan Ineke Bakker, Hans Blekkink, Familie Bomans, Jacq Cornellissen, Rob Dettingmeijer, Menno van Dijk, Jacqueline van Dop, Bruno Ernst, Khadija Fakidi, Annemarie Geersink, Gwynneth Goudsblom, Erny Green, Jaap Groenendijk, Jan Hagenouw, Ingmar
Heytze, Rob Huibers, Laura Jansen, Eric Kiers, John Makkink, Dennis Le Poole, Errol Lentjes, Bert L.T. van der Linden, John Makkink, Marc Nijholt, Menno Overtoom, Micha Princen, Daan Quakernaat, Cecile Reijnders, Familie Rijk, Martin Rozeboom, Anco Schut, Ilona Timmers, Tito, Patty Tollenaar, Paul Vergeer, Tim Verlaan, Ester van de Wiel, Bart Wiggers, Jasper Willigers, Familie Wolkers en studenten van Fontys Hogeschool voor Journalistiek Tilburg (Rob Keulemans), de Willem de Kooning Academie Rotterdam (Iris Schuttevaar) en Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (Laila Bouferra, Maaike de Jager, Lieke van der Made, Linde Neyts) en alle andere mensen die hebben bijgedragen aan dit project.

  • Radio Homo Ludens

    beeld: Melle Smets

Zones

area 1
Nathan Coley

Nathan Coley

Burn the Village, Feel the Warmth

Burn the Village, Feel the Warmth (2013)
lichtsculptuur

Rellen, brandstichting, plunderingen, vecht- partijen. In 2011 trokken protesterende Britse jongeren een spoor van vernieling door de steden. Waarom blijft onduidelijk, maar in social media werd een traditioneel Afrikaans gezegde aangehaald: ‘If the young are not initiated into the village, they will burn it down just to feel its warmth.’ Oftewel: als je de jongeren buitensluit, branden ze de stad af en warmen ze zich wel aan het vuur. Met deze tekst als lichtbaken aan de gevel van Hoog Catharijne zet de Brit Nathan Coley ons aan het denken.

Nathan Coley maakt zowel installaties en tekeningen als foto’s en lichtsculpturen. Allemaal gaan ze over hoe mensen gebouwen gebruiken. Welke invloed heeft de architectonische ruimte waar we in wonen, werken of winkelen op ons sociaal gedrag? Coley onderzoekt hoe hij de beleving van onze omgeving kan beïnvloeden als kunstenaar, bijvoorbeeld met een tekst.

Met dank aan de huurders van Trindeborch.

 

 

  • Burn the Village, Feel the Warmth

    foto (fragment): Jannes Linders

Zones

area 2
Pilvi  Takala

Pilvi Takala

Vergunningvolle Zone

Vergunningvolle Zone (2013)
installatie

Aanvankelijk waren er geen huisregels in het openbaar gebied dat Hoog Catharijne is. Maar in de loop der jaren kwamen er steeds meer: voor flyeren, muziek maken, demonstreren of verkopen geldt een meldingsplicht en moet men heel veel formulieren invullen. De Finse kunstenares Pilvi Takala, die gefascineerd is door (on)geschreven regels, heeft deze ruimte echter weer vrij weten te maken. Voor allerlei activiteiten die hier eigenlijk niet mogen, heeft ze een vergunning aangevraagd. Dus voel u vrij! Overigens: niet alle vergunningen zijn toegekend...

Pilvi Takala’s boeken, video’s en installaties zijn vaak gebaseerd op interventies in een publieke ruimte. Dat wil zeggen dat ze bepaalde ‘ingrepen’ doet in de ruimte, met objecten of haar eigen gedrag. Ze voerde al eerder werk uit in winkelcentra: in Bag Lady wandelde Takala er rond met een doorzichtige plastic tas vol met geld. Ze gedraagt zich verder volledig normaal, kijkt naar producten en loopt in en uit de winkels, maar vormt toch een groot probleem voor het beveiligingspersoneel.

Met dank aan Siri Baggerman.
 

  • Vergunningvolle Zone

    beeld: Pilvi Takala en Siri Baggerman

Zones

area 1

Performance

In de Vergunningvolle Zone kan wat ergens anders niet zomaar kan. Van 20 juni tot en met 22 september is op deze zone elke dag van 08.00 – 23.00 een Kleine Evenementenvergunning van toepassing.
Dat betekent dat je in dit gebied activiteiten mag organiseren zonder een vergunning aan te vragen. Wil jij ook op een van de drukste plekken van Nederland iets moois organiseren? Dat kan! Lees hier meer.

Robbie Cornelissen

Robbie Cornelissen

Robbie Cornelissen

De Wachtkamer (2013)
tekening

Midden in de hectiek van de stationshal werkt de Utrechtse kunstenaar Robbie Cornelissen tot 18 juli aan een enorme potloodtekening. Zijn precieze en geconcentreerde manier van werken staat in schril contrast met de voortdurende stroom passerende reizigers in de kolossale ruimte. Hier is iedereen gehaast en onderweg, maar om goed naar deze tekening te kijken is rust en concentratie nodig. Het kunstwerk vraagt om een moment van aandacht te midden van de dagelijkse drukte. En misschien wel om een gesprek met een andere kijker?

Robbie Cornelissen maakt potloodtekeningen van monumentale ruimtes. Zijn tekeningen zijn vaak groot van formaat, waardoor het lijkt alsof het publiek er zo kan binnenstappen en rondkijken. Ze bestaan uit minutieus uitgewerkte details. Hoe langer je kijkt, hoe meer je ziet.

Met assistentie van Lies van Dam, Erik Jan van der Schuur, Nathaniel Bagijn en Eelke Talsma.
Met dank aan NS en ProRail.


De kunstenaar maakt ook prachtige animaties, te zien op zijn site: www.robbiecornelissen.com.

Of bekijk dit filmpje, gebaseerd op zijn werk.
Robbie Cornelissen is ook te zien in deel 1 van de documentaire over Call of the Mall, gemaakt door RTV Utrecht.

  • Robbie Cornelissen

    foto (fragment): Jannes Linders

Zones

area 2

Performance

Tekenschema Robbie Cornelissen
Za 22 jun        10.00 – 18.00 uur
Zo 23 jun        10.00 – 18.00 uur
Ma 24 jun      10.00 – 18.00 uur
Woe 26 jun    10.00 – 18.00 uur
Do 27 jun       13.00 – 21.00 uur
Di 2 jul            10.00 – 18.00 uur
Woe 3 jul        10.00 - 18.00 uur
Vr 5 jul           10.00 - 18.00 uur
Za 6 jul           10.00 – 18.00 uur
Di 9 jul            10.00 - 18.00 uur
Woe 10 jul     10.00 - 18.00 uur
Vr 12 jul         10.00 - 18.00 uur
Za 13 jul         10.00 - 18.00 uur
Woe 17 jul     10.00 - 18.00 uur
Do 18 jul        10.00 - 18.00 uur

Sanja  Medić

Sanja Medić

Everything Must Go

Everything Must Go (2013) 
vegetatieve muur met foto

Door de economische crisis staan veel winkels leeg. Dat is geen aangenaam gezicht in de winkelstraat. Daarom worden er vaak shopjackets geplaatst: prints achter de etalageramen die de indruk wekken dat de zaak nog in gebruik is.
Voor deze bouwschutting maakte de Servische kunstenares Sanja Medic een heel grote variant. Op de foto herkent men beelden van een bos en een roltrap in Vredenburg. Dit werk schetst een toekomstbeeld van een winkelcentrum dat is verlaten door de mensheid en langzaam wordt overwoekerd door de natuur.

Hoe neem je een tweedimensionaal beeld en hoe neem je driedimensionaal beeld waar? Dat onderzoekt kunstenaar Sanja Medić. Ze is geïnteresseerd in de relatie tussen binnen en buiten en werkt vaak met herhalende patronen. Zo ook in Everything Must Go. 
Medić is vooral bekend van haar kunstproject voor de Tweede Kamer. Over een breedte van 6 meter lang is een projectie te zien van vallende pagina's die verdwijnen voordat ze de grond raken. Op een LED-strip daaronder staat de tekst: ‘Op dit moment wordt er niet vergaderd...’. 
In een munitiebunker op Vliegbasis Soesterberg realiseerde Medić het monumentale werk Vrille (zie filmpje).

Gerealiseerd in samenwerking met Corio.
Met dank aan BAM.

  • Everything Must Go

    foto (fragment): Jannes Linders

Zones

area 3

Buiten

Sylvie  Fleury

Sylvie Fleury

C'est La Vie

C'est La Vie (2013)
performance

Voor Call of the Mall liet de Zwitserse kunstenares Sylvie Fleury vijf exemplaren namaken van Yves Saint Laurents beroemde Mondriaanjurk uit 1965. In deze jurken maken vijf mannequins elke week een wandeling door Hoog Catharijne met verschillende rashonden, op schoenen van ontwerper Rem D. Koolhaas. Met hun dure haute couture, gestileerde schoenen en luxe huisdieren dwalen de modellen door het winkelcentrum, als symbolen van de consumptiemaatschappij.

Het werk van Sylvie Fleury speelt zich vaak af in de wereld van glamour, mode, design, luxeproducten en het grote geld. In een stijl die verwant is aan Pop Art vraagt ze aandacht voor de oppervlakkigheid van een op consumptie gerichte maatschappij. Chique verpakkingen, draagtasjes van Louis Vuitton en Chanel, accessoires van Gucci, designkleding, hoge hakken, dure parfums en Amerikaans classic cars spelen daarin een belangrijke rol.
Bekijk het filmpje Drastic Makeup.

Haar & make-up: Marleen Holthuis. Met dank aan alle modellen, alle honden en hun eigenaars, Diego Sanchez, United Nude, Hondenuitlaatservice Hooggraven en SilverLine Verhuur BV.

  • C'est La Vie

    foto (fragment): Jannes Linders

Zones

area 1

Performance

Elke vrijdag om 17:00 uur komen de modellen naar binnen via de ingang aan het Moreelsepark.

Troika

Troika

Persistent Illusions

Persistent Illusions (2013)
sculptuur

De fontein op het Clarenburgplein was vroeger een belangrijk herkenningspunt op Hoog Catharijne. Hij stond symbool voor de allure van het winkelcentrum, met z’n luxe volières, dakterrassen, palmbomen en marmer. Veel daarvan is verdwenen, maar tijdens Call of the Mall is de fontein weer even terug. Alleen spuit hij geen water, maar touw. Toch is de Persistent Illusions van het Londense kunstenaars- collectief Troika net zo verleidelijk als een echte fontein en blijft hij een punt van herkenning in het winkelcentrum.

Troika bestaat uit Eva Rucki, Conny Freyer en Sebastien Noel. Hun werk is een kruising van beeldhouwkunst, architectuur en techniek. Ze maken vaak installaties waarin wordt gespeeld met de waarneming en de ruimtelijke beleving van de kijker: wat ziet hij en is dat wetenschappelijk gezien wel mogelijk? Daarbij werkt Troika regelmatig met licht, zoals in Falling Light, dat bestaat uit druppels licht die op de voer vallen.

 

  • Persistent Illusions

    beeld: Troika

Zones

area 1
Wilfredo  Prieto

Wilfredo Prieto

Uncertain Future (2011)

Uncertain Future (2011)
sculptuur

De economie kraakt en piept, machtsverhoudingen verschuiven en niemand weet wat de toekomst zal brengen. Onze onzekerheid over de snel veranderende wereld wordt door de Cubaanse kunstenaar Wilfredo Prieto gevangen in een simpele glazen bol. Zoals de bol van een waarzegger, maar dan zonder de waarzegger.
Er is niemand die uitlegt wat de bol ons vertelt, die de toekomst voor ons kan duiden. En wij blijven nog onwetender achter dan we toch al waren.

Wilfredo Prieto is een kunstenaar bij wie het om het idee gaat. Met minimale middelen en grappige ingrepen stelt hij vraagstukken over politiek, maatschappij en consumptiegedrag aan de orde. In 2008 liet hij op de beurs van Basel het werk One zien. Te midden van een berg nepdiamanten bevond zich één echte. Zoals de bezoekers van de beurs op zoek waren naar het mooiste kunstwerk, konden ze in de berg op zoek naar die ene echte diamant.
De glazen bol van Uncertain Future toonde hij eerder op een expositie in de Annet Gelink Gallery.

Met dank aan Annet Gelink Gallery en Bianca Visser.

  • Uncertain Future (2011)

    foto (fragment): Jannes Linders

Zones

area 1